هنوز صدای پرندگان خانه ام کلثوم درگوش تاریخ است. علی جان مرو! مرو تا یتیم نشود تاریخ. تا زمخت نشود روزگار. تا تیر نبارد بر پیکر مجتبی. تا جدا نشود دستان عباس. تا نرود حرامی روی سینه حسین. تا... به اسارت نرود زینب.
علی جان! میبینی؟ با رفتنت تاریخ یتیم شد و ما اکنون ای پدر، در پی نشانی از تو، "مهدی" میجوییم...
سحرگاه 19رمضان 1440

نه! پدر جان!تو امروز شهید نشدی... زمانی شهید شدی که استخوانی شکست و گلی غنچه نشده، پرپر شد. مادری کتک خورد و شلاق و سیلی...
تو آن روزی شهید شدی که با دستان بسته، شاهد مضطهده و مقهوره شدن مادرمان شدی... و امروز تنها، بعد از سی سال به دیدار او و پیامبر می روی و این رهایی از غم دوری شان، همان رستگاری ست که فرمودی...

21رمضان1440

نقدی بر سخنان جناب آقای میرزاده؛ نماینده محترم مردم شریف شهرستان گرمی در مجلس شورای اسلامی در روز جهانی قدسروز قدس امسال نیز همچون گذشته شاهد حضور گسترده و با شکوه مردم شریف و ولایتمدار گرمی در حمایت

رمضان ای خوب خدا! مرو...
هنوز نرفته ای اما من... چون داغدیدگان بی تابم...
بی تاب تو ام... تنهایم مگذار. بی تو چه کنم؟ بی تو چه کنم؟ بی تو....

1. شب آخر ماه رمضان، تنها نشسته بودم و کانال های تلویزیون را عوض می کردم، شبکه افق بازپخش یکی از برنامه های حاج محمود در حرم حضرت ابالحسن الرضا (ع) را نشان می داد. ابوحمزه می خواند حاج محمود. صفایی بر

یا حسین (ع)یاد اربعین که می افتم، دلم آشوب می شود. تمثیل روزگار ظهور است "اربعین".... روزی که همه از خود، به سوی امام می شوند... مهر و عطوفت و "رحماء بینهم" را تمرین می کنند در مشایه ی اربعین... از خو

ویران شد هر آنچه فکر میکردم ساخته ام.... یا ایهاالعزیز! بساز مرا

القيامة
يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ
ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﻮﻳﺪ : ﮔﺮﻳﺰﮔﺎﻩ ﻛﺠﺎﺳﺖ ؟(١٠)

مهدیا! چون یعقوب، نه! ولی ای کاش چون مالک بن زعر در فراق یوسف، گرفتارت بودیم و شیفته و عاشق ات! سالیان سال در پی ات بودیم و به دنبال خبری از تو! به خاطرت آواره کوچه و بازار می شدیم و کور می شدیم به دی

ماشین رسید. سراسیمه و بدون خداحافظی از او، از طبقه 4 ام آپارتمان پایین آمد و سوار شد. تیبای سفید هاچ بک با راننده ای جوان و آهنگی اسپانیولی که احتمالا خودش هم نمیفهمید چه می گوید! سینا با ساک ورزشی اش

می گویند اختیار "کافی" نداریم و باید قانون اساسی مورد بازنگری قرار گیرد.ذکر چند نکته: 1. اختیار اگر ندارید، پس چرا در سخنرانی های انتخاباتی، دم از "توان" تغییر میزدید و میگفتید چنین میکنیم و چنان؟ میگ

حسین جان! تو "اباعبدالله"ی. یعنی بابای بنده خدا. یعنی اگر کسی "بنده" او باشد، بابایش می شوی. از تو می خواهم کمکم کنی تا فرزندت شوم. جان علی اکبر.

صحبت از پرواز جانکاه است وقتی روح ما
مثل مرغ خانگی زندانی بال و پر است

گرچه چندی چهرهی خورشید را پوشاندهاند
در پس این ابرهای تیره صبحی دیگر است

محمدحسن جمشیدی